We wtorek na cmentarzu w Górkach Wielkich na Śląsku Cieszyńskim, gdzie spoczywa Zofia Kossak, przedstawiciele IPN, gminy i miejscowej parafii, a także harcerze, złożyli kwiaty. W tym dniu przypadła 56. rocznica jej śmierci.

PAP/Jarek Praszkiewicz

„Z całą pewnością życie i twórczość Zofii Kossak powinny być odniesieniem dla współczesnych Polaków. (…) Była ona nie tylko autorką bardzo głębokich, skierowanych do dorosłego odbiorcy dzieł literackich, ale także wielu pozycji dla najmłodszych. W jej publikacjach wyczytujemy wartości, które są niezmienną narodu polskiego: przywiązanie do Boga i do Ojczyzny. (...) To z całą pewnością jedna z najważniejszych postaci w Polsce XX w., nie tylko pod względem literackim, ale także świadectwa, jakie niosła” – powiedział w rozmowie z PAP Karol Nawrocki, prezes IPN.

Podkreślił, że analizując dzieła Zofii Kossak, wyraźnie można dostrzec, że były to „scenariusze do jej życia, tak trudno realizowalne szczególnie w czasach niemieckiej okupacji czy Polski po roku 1945”. „Zofia Kossak nie pasowała do Polski komunistycznej. Było tak, ponieważ była przywiązana do Boga, ojczyzny, narodu, który miał być wolny, a w Polsce komunistycznej nie był. Jej życie to studium tego, jak wysoką cenę płaci się za przywiązanie do wartości, które dla narodu są konstytutywne i trwają od wieków” - powiedział.

W uroczystości uczestniczyła wnuczka pisarki Anna Fenby-Taylor. „To, że 56 lat po śmierci mojej babci jestem tutaj, bardzo mnie cieszy. (…) Miałam 16 lat, gdy po raz ostatni ją widziałam. Wiem, że to była niezwykła osoba i cieszę się, że pamięć o niej jest żywa” – mówiła.

Po spotkaniu na góreckiej nekropolii odbyła się w miejscowym muzeum promocja książki „Ja i moje książki – to jedno. Rozważania o pisarstwie Zofii Kossak”, której autorkami są prof. Krystyna Heska-Kwaśniewicz i prof. Zdzisława Mokranowska.

„Książka ma podwójny wymiar. Jeden dokładnie wchodzi w biografię - opisane jest całe jej życie. W drugim jest interpretacja jej utworów. Zofia Kossak jest zwykle traktowana przez czytelnika jako pisarka powieści historycznych. Musimy wiedzieć, że oprócz tego gatunku uprawiała wiele innych. Pisała dla dzieci i młodzieży (…), jest autorką dramatów, a więc utworów scenicznych. Miała znakomite pióro, jeśli chodzi o reportaże. (…) Każdy znajdzie w jej twórczości coś dla siebie” – powiedziała PAP współautorka książki prof. Zdzisława Mokranowska.